26-12-04

Première

Was weer domzichtig melancholisch boos omdat 'het leven' me zo onzinnig leek. 't Lijkt vaak een cirkel. Je wordt geboren, onmondig en hulpeloos, je groeit naar zelfstandigheid en langzaam ga je weer naar af. Dat lijkt me zo onzinnig omdat je wat je geleerd hebt niet langer meer kan toepassen, het lijkt weggegooide energie. Je groeit weer terug naar hulpeloosheid en na de dood lijkt me er niet veel te zijn. In een babbel met mijn lief vergeleek ik 'het leven' met een generale repetitie waarvan je nooit de première mag spelen. Hij bekeek het anders. Je leven als première, zonder repetities. Wat meteen ook duidt waarom er zoveel mis loopt ;-)
 
Die theorie bevalt me wel, maar één première lijkt me zo verdomd weinig. Door nieuw leven begin ik over de dood te piekeren. Het lijkt wel alsof ik alles omgekeerd doe...
Laat ik me nu maar eens over mijn studieboeken buigen, er staan examens voor de deur (na enkele jaren in de sociale sector besloot ik het over een andere boeg te gooien en ben ik fotografie beginnen studeren) en die première wil ik niet verknallen.
 
Miezaag

22:34 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Link* Ik vind je blogje zo veelbelovend dat ik het in mijn linkenlijstje gezet heb...

Gepost door: liza | 27-12-04

De commentaren zijn gesloten.