30-12-04

Woord

Eindelijk hebben mijn gedachten het grote woord durven denken. Sinds het eruit is, is de pijn tenminste begrijpbaar. Elk jaar komt het weer terug door deze domme opgedrongen dagen. Ik voel me eenzaam. Odd isn't it? Ik heb een fantastische vriend, fijne en waardevolle vrienden, maar geen familie. Op momenten als deze, als je er met je neus opgedrukt wordt dat je eigenlijk familie zou moeten hebben doet dat besef extra pijn. Het idee dat ik nu zelf een familie ga opstarten maakt het misschien extra schril afsteken.
 
Familie is in mijn ogen een warme nest, waar je in kan kruipen als je warmte nodig hebt en even kan uitrusten. Ik weet dat de realiteit niet zo idyllisch is als het lijkt, maar wat je niet hebt lijkt altijd zo mooi...

22:36 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Warmte Ik kan je volgen dat het niet gemakkelijk moet zijn en vooral in deze tijd van't jaar...familie is nog anders dan vrienden want met familie heb je een geschiedenis achter je die soms ver en diep kan teruggaan. Maar vergeet niet, vrienden kunnen ook familie worden. Het is een zeer bemoedigende gedachte als je weet hoeveel je van ze terugkrijgt en hoe je op ze kunt rekenen. Véél mensen met familie hebben er amper wat aan of zien ze dan enkel met die ene kerstavond of nieuwjaardsdag...en dat is het toch ook niet waard vind je niet?

Dat al je wensen mogen uitkomen in 2005!
Groetjes

Gepost door: Scarlet | 31-12-04

De commentaren zijn gesloten.