27-01-05

tram 55

Een oude arabische man van 76 jaar en 3 maanden (naar eigen beweren) heeft mijn tramrit gemaakt tot ééntje om nooit te vergeten. Hij had een aantal arabische jongeren bij zich geroepen en begon hen op ludieke wijze de les te spellen. Hij was monsieur le juge en zij de beklaagden. Die kerels speelden het spel met graagte mee. Gelach alom. Een dametje met een paars permanentje en te veel rode blush op haar wangetjes was helemaal gecharmeerd door die kranige heer.
 
Een fantastisch beeld...
 
Het examen vandaag ging een stuk beter. Toch merk ik dat ik erg 'warrig' ben de laatste tijd. Dat geeft soms grappige versprekingen, maar bij examens werkt het helaas nogal storend. Het blijkt een typisch zwangerschapskwaaltje.;-)
 
Moest tijdens het schriftelijke examen wel discreet mijn broek openzetten want ik hield het echt niet meer uit. Véél te krap! Mijn buik begint een klein tonnetje te worden, heel vreemd om dat zo in de spiegel te zien. Beetje bangelijk ook, wat is er allemaal met dat lijf van me aan de hand? Daarjuist eens stiekem gaan kijken naar de zwangerschapscollectie, maar die zag me er niet echt smakelijk uit. Voorlopig red ik me wel met ruime sportieve broeken.
 
Morgen geen examen dus vandaag wat kalmer aan. Héérlijk!

15:26 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

:-) Leuke tramrit leek me dat. En het moet wel gek zijn om je buikje zo te zien opbollen. Wat een wonder is het toch, hè? :-)

Gepost door: Karel | 27-01-05

Zwangerschapsdementie... ... schijnt echt te bestaan...

(Als het je kan troosten, het gaat over!)

Gepost door: Kaajee | 29-01-05

De commentaren zijn gesloten.