29-01-05

Optica

Ik droom in figuren, wetten en formules. En ja, ik vind het best moeilijk. Met mijn vorige opleiding Orthopedagogie heb ik nooit echt wetenschappelijk leren studeren (je visie kunnen verklaren en 't vooral goed kunnen uitleggen was nooit een probleem ;-) maar deze droge stof doet soms pijn aan mijn hersenen. Ik vind het niet oninteressant en hoe meer ik't bekijk hoe meer linken ik zie, maar voor een volledig doorzicht schat ik nog een jaar of 5 nodig te hebben...
 
Momenteel even 'afzien' dus, maar het is ook leuk om terug met je hersenen bezig te zijn, bij te leren... Ik vermoed dat mensen die een wil tot studie en bijleren levenslang behouden nooit echt oud worden. De grootmoeder van mijn vriend is zo'n schitterend voorbeeld. Een dame van in de 70 die vorig jaar nog de hoofdprijs in de kunstacademie gewonnen heeft. Ze had een prachtig tapijt geweven, dat nu, achter me, in onze woonkamer ligt te schitteren. Voor één keer geen Ikea brol op de vloer ;-)
 
Studeren brengt nieuwe inzichten en kapselt je niet vast in één idiologie. Ik weet van mezelf dat ik very eager for information ben. Vaak vermoeiend, maar ook boeiend. Maar nog steeds het idee dat ik niets weet...
 
Anyway, dit was bedoeld als privé peptalk om naar m'n optica terug te keren. ;-)
So here we go...

14:38 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-01-05

tram 55

Een oude arabische man van 76 jaar en 3 maanden (naar eigen beweren) heeft mijn tramrit gemaakt tot ééntje om nooit te vergeten. Hij had een aantal arabische jongeren bij zich geroepen en begon hen op ludieke wijze de les te spellen. Hij was monsieur le juge en zij de beklaagden. Die kerels speelden het spel met graagte mee. Gelach alom. Een dametje met een paars permanentje en te veel rode blush op haar wangetjes was helemaal gecharmeerd door die kranige heer.
 
Een fantastisch beeld...
 
Het examen vandaag ging een stuk beter. Toch merk ik dat ik erg 'warrig' ben de laatste tijd. Dat geeft soms grappige versprekingen, maar bij examens werkt het helaas nogal storend. Het blijkt een typisch zwangerschapskwaaltje.;-)
 
Moest tijdens het schriftelijke examen wel discreet mijn broek openzetten want ik hield het echt niet meer uit. Véél te krap! Mijn buik begint een klein tonnetje te worden, heel vreemd om dat zo in de spiegel te zien. Beetje bangelijk ook, wat is er allemaal met dat lijf van me aan de hand? Daarjuist eens stiekem gaan kijken naar de zwangerschapscollectie, maar die zag me er niet echt smakelijk uit. Voorlopig red ik me wel met ruime sportieve broeken.
 
Morgen geen examen dus vandaag wat kalmer aan. Héérlijk!

15:26 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-01-05

Wat is er aan de hand?

Mijn eerste examen ging niet zo schitterend. Zes meerkeuzevragen en 4 oplosvragen. Veel oefeningen en weinig theorie. Niet schitterend, ook niet slecht... onbrevedigend meer. Momenteel kan ik er niet veel aan verhelpen dus probeer ik niet te piekeren. Ik heb een hekel aan mensen die na het buitenkomen de vragen minutieus overlopen en discussieren over elk antwoord. Maakt me meer zenuwachtig dan het examen zelf.
 
Het 'probleem' is dat ik me de laatste dagen niet schitterend voel. Een beetje ziek, zeurende keel en een lopende neus, maar sinds een paar dagen ook elke dag overgeven en duizelig. Na 11 weken krijg ik eindelijk last van zwangerschapsmisselijkheid? Ik vind het wat bizar en het komt verdomd ongelegen. Neen, ik weet niet echt wat het is. Alles sleurt en trekt aan me, al die dingen waar ik aan moet denken, vrienden, in te vullen papieren, dit, dat...
Een onbewoond eiland lijkt me momenteel wel wat. 'De wereld' maakt me zo moe.
 
Enkel aan jezelf denken lijkt me ook zo onzinnig en fout, maar soms lijkt het een heerlijk alternatief.

15:09 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-05

Jury

Om 11 uur deze ochtend was het jury van mijn fotowerk van het eerste semester. Gisteren de hele dag geplakt en gepresenteerd en in een kwartiertje tijd mag je dan je werk tonen. Ik was erg zenuwachtig, niet enkel voor die jury maar om alles wat ik nog doen en laten moest. Alles kost zoveel energie en omwegen. Zoveel te doen, zoveel dat moet... het is momenteel wat zwaar allemaal.
 
Enfin, de jury viel wel mee, mijn leerkrachten (die ik dan voor het eerst samen zag) verteld dat ik zwanger ben, kwestie van niemand voor of tegen te steken. Hun reactie was wel positief, maar ja, je kan ook weinig meer dan gefeliciteerd zeggen.
 
Ik zou moeten studeren nu, maar mijn hoofd loopt over, voel me enorm lusteloos...
 
Wat een hoopje onzin weer...

14:46 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

24-01-05

Uw mooiste glimlach...

Het voorbije weekend maakten elf bekende Belgische fotografen, onder wie Michiel Hendryckx, Marco Mertens, Lieve Blancquaert en Bart Van Leuven, in Melle bij Gent zo'n duizend foto's. Individueel of in groep betaalde je daar twintig euro voor en dat bedrag gaat integraal naar het solidariteitsfonds Tsunami 12-12.
 
Fantastisch toch?

www.uwmooisteglimlach.be

13:14 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-05

Terug...

Sinds gisterenavond terug van een weekje les Arcs in Frankrijk. Mooie chalet voor 9 personen, goed eten (een vriend van het lief is een meesterlijk kok). Had wel het gevoel in een groot toeristenconentratiekamp te zitten, geen locals en dat was wel jammer. Vorig jaar in Zwitserland toch meer het gevoel in een levend dorpje geweest te zijn dat zou doorademen als de laatste toerist verdwenen is. Maar enfin, de sneeuw en bergen waren overvloedig aanwezig ;-)
 
Twee daagjes op de latten gestaan (héérlijk) en voor de rest braaf gestudeerd. Het lukte niet altijd even vlot, maar dat zou het thuis ook niet gedaan hebben. De vermoeidheid klopt nog altijd aan mijn deur.
 
Maar het heerlijkste was om even helemaal van de wereld te zijn, geen internet, geen kranten, geen druk van buitenaf. Helemaal op jezelf en de wereld aan de deur, ik zou het vaker moeten doen. Thuis blader ik de kranten door en lees ik de Morgen op het internet. De wereld heeft niet stilgestaan en lijkt me gekker dan ooit. Bush en zijn aanvalsdrang, racismegekte in Nederland. Zal het ooit nog beter worden?
 
Misschien moet ik me nu enkel even met de examens en mijn bollend buikje bezighouden. Laat ik Atlas even alleen de wereld torsen, want zo voelt het soms. Alsof ik verantwoordelijk ben voor alle idioterieen in de wereld. Wat een hoogmoedige gedachte!
 
Er zijn ook zoveel mooie dingen die ik niet mag vergeten, de verliefdheid op mijn vriend die nog dagelijks toeneemt, de vriend die fantastisch voor onze katten heeft gezorgd, een man die na 5 weken is teruggevonden in een grot en de vriendelijke lach van mijn buurvrouw. Misschien moet ik alles en iedereen wat meer bedanken in mijn leven, me daar op focussen en het andere wat meer naar de achtergrond dringen.
 
Amedée ( de werknaam van onze 11 weken oude to be spruit) lijkt het daar wel mee eens te zijn, mijn buikje begint wat te bollen, maar hoera! de naald van de weegschaal is nog niet aan het trillen.
 
La vita è bella, daar wil ik erg mijn best voor doen.
 
En vort, nu terug gaan studeren... ;-)
 

14:27 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-01-05

Zoveel geluk...

Ik las net een nieuw blogje van '9 maanden papa', hij vertelde dat zijn zwangere vriendin zo misselijk is, zich zo slecht voelt... en dan voel ik me weer zo'n egoistje. Blijkbaar ben ik één van de gelukkigen die niet misselijk zijn, die geen rare goestingskes hebben maar ik mag wel naar een schitterend spartelend wezentje kijken in mijn buik.
 
Het enige waaraan ik voel dat ik zwanger ben is de vermoeidheid die elk moment kan toeslaan en héél vreemd: zweethanden. Maar dat is zó leefbaar. De zorgen voor mijn nakende examens en de jury voor mijn foto's op school doen me studeren, maar met een vermoeid hoofd lukt dat niet altijd even goed. Het wondere woord planning is niet altijd even goed in te vullen. En ik wil zo graag... mijn droom om fotografe te worden is even sterk als mijn wens een gezond kind op de wereld te zetten. Dat het kind wat voor loopt op de planning daar kan dat wezentje toch niet aandoen?
 
Twee dromen die ik héél graag in elkaar wil verweven. Enfin, we zien wel.
Zaterdagochtend vertrekken we voor een week naar Frankrijk, het lief gaat skieën, de studente studeren en foto's maken van de sneeuwlandschappen...
 
De vermoeidheid na een dag praktijk doet me vreemde dingen zeggen...

17:58 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

12-01-05

imagine... God bestaat

In de Humo van deze week stond er een interview met Herman Van Rompuy. Zijn geloof in een God en een afterlife ontroerde me, maar leek me mijlenver van de realiteit. Om God doen sommigen de vreemdste dingen, en je hoeft het niet eens zo ver te zoeken. Iedereen heeft de mondvol over Catholicisme vs. Moslim, maar steek eens even je neus in de gebeurtenissen van Noord Ierland. Dezelfde God notabene, alleen wou er een koning ooit scheiden en begon daarom zijn eigen kerk waar hij aan't hoofd stond.
 
Mensen willen zo graag iets waar ze blind in kunnen geloven en blijken daar soms erg rigide in. Een geloof lijkt me best een mooi iets, zolang het maar uit de handen van machtsgeile mensen blijft.
 
Soms ben ik zo jaloers op mensen die het wel kunnen, een onvoorwaardelijk geloof belijden, maar ik kan het niet...

17:04 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-01-05

Echo bis...

Nu, enkele uren later ben ik er nog altijd niet goed van. Zo mooi, zo echt, zo beweeglijk...
Zo van ons.
 
Er ontwaakt iets in me...

20:45 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Eerste echo

Het was onwezenlijk, maar er zit écht een spartelend mensje van iets meer dan 2 cm in mijn buik.

16:47 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

09-01-05

Discussie

Gisteren een discussie gehad met een chatvriend, van de Da Vinci Code sukkelden we naar het onderwerp multiculturele politiek. Zijn standpunten over hoofddoeken, extremisme en co waren gedefinieerd en op zich gun ik iedereen zijn eigen standpunt. Wat me wel ergerde (mateloos ergerde moet ik toegeven) was zijn gesloten houding ten opzichte van mijn ideetjes en interacties. Van discussie was er geen sprake, het was een opsomming van zijn overtuigingen. En dat vond ik net zo erg, hij weigerde te luisteren, zat vast in zijn eigen geloof. Ik verweet hem oogkleppen maar zo zag hij dat niet. Hij had zijn overtuiging, die was juist en onveranderbaar... Maar is net niet het mooie aan een persoon dat die veranderen kan en blijft veranderen? Een idee lijkt me geen statisch begrip, maar lijkt me een dynamisch universum te zijn.
 
Misschien is mijn redenering fout of ben ik dwaas te denken dat een discussie nieuwe inzichten kan brengen. Zo weze het dan maar. Ik voel me goed bij het idee dat ik nog niet uitgegroeid ben en nog heel veel moet leren. Ergens zit er nu wel een addertje onder het gras, doe ik nu niet net hetzelfde als mijn medechatter? Blijf ik niet consequent bij mijn idee staan en weiger ik het zijne te aanvaarden? Ik hoop het niet. Heb echt naar zijn verhaal geluisterd en dingen bijgeleerd. Maar op den duur overwon mijn irritatie het en heb ik hem geblokt. Liever niet communiceren dan éénrichting gecommuniceer. Jammer wel.

15:19 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Leuk nieuws in de krant... wat een verademing!


(Belga) Een aantal Marokkaanse verenigingen heeft zondagmiddag, onder het motto 'Opgeruimd staat netjes', een grote opkuisactie gehouden in de Antwerpe Seefhoek. Met de actie wilden de verenigingen hun steentje bijdragen in de strijd tegen zwerfvuil, sluikstort en vuile stoepen.

Gewapend met borstels en afvalcontainers gingen vrijwilligers aan de slag om enkele straten grondig aan te pakken. Tegelijkertijd wilden de verenigingen ook duidelijk maken dat ze samen met het zwerfvuil ook alle samenlevingsproblemen zoals racisme, extremisme en fanatisme in de vuilbak wilden vegen. (dwm) (Belga)

15:04 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-01-05

Bonjour tristesse...

Mensen en dingen kunnen me soms zo triestig maken. En ik héb zoveel, ik voel me beschaamd... Net alsof ik enkel kijk naar hetgene wat niet is.

16:49 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Uit de Morgen: Vlaams Belang doet niet mee aan Tsunami 12-12

In tegenstelling tot sommige andere politieke partijen die hun achterban oproepen om de nationale 12-12-actie te steunen, doet het Vlaams Belang op zijn website een oproep om geld voor de slachtoffers van de ramp in Zuidoost-Azië te storten op het rekeningnummer van de vzw Volk in Nood (VIN), met vermelding ‘watersnood Azië’. VIN is een organisatie voor ontwikkelingshulp die niet erkend is als ngo en geen werking heeft in die regio van de wereld. “Volk in Nood brengt de hulp uitdrukkelijk onder Vlaamse vlag”, stelt de extreemrechtse partij op haar website, “als teken van Vlaamse volkssolidariteit.” VIN is een humanitaire organisatie, die naar eigen zeggen “vooral diegenen met noodhulp wil bijstaan die omwille van hun volkstoebehoren of etnie worden vervolgd”. De vzw werd opgericht in 1996. De voorbije jaren was VIN uitsluitend actief in Kroatië, Bosnië, Kosovo en Albanië. Maurice Muylaert, medeoprichter van VIN, geeft in een gesprek met De Morgen toe dat zijn organisatie geen enkele werking heeft in Zuidoost-Azië, nog niet weet welke projecten ze zal steunen en het evenmin bekend is met welke ngo men zal samenwerken in de door de tsoenami getroffen regio.

Enkele jaren geleden besloot toenmalig staatssecretaris voor Ontwikkelingssamenwerking Eddy Boutmans (Agalev) dat VIN geen toelating meer kreeg om fiscale attesten voor giften uit te schrijven, maar dat probleem werd volgens Muylaert inmiddels verholpen.

Geconfronteerd met de oproep van het Vlaams Belang om tsoenamigiften op de rekening van VIN te storten, viel Muylaert gisteren compleet uit de lucht. “Dat wist ik niet”, zei Muylaert. “In elk geval is die oproep niet op ons verzoek gebeurd.” VIN, dat zich uitdrukkelijk presenteert als “een niet-partijgebonden hulporganisatie” die geen contacten heeft met het Vlaams Belang en geen banden heeft met extreem-rechts, zat duidelijk verveeld met de situatie. De vzw stuurde gisteren, na de ontdekking van de oproep op de VBwebsite, een dringend verzoek naar het Vlaams Belang om die oproep onmiddellijk te verwijderen. “VIN wil er geen twijfel over laten bestaan dat het een strikt partijpolitieke neutraliteit wenst te handhaven”, stelde de organisatie vervolgens in een persbericht. “VIN richt zich tot alle Vlaamsvoelenden die het leed in Azië willen lenigen. Dezen zijn zeker niet uitsluitend aanhangers van het Vlaams Belang.” Joris Van Hauthem, woordvoerder van het Vlaams Belang, gaf geen commentaar op de kwestie. “Ik ga hierover vandaag niets meer zeggen”, verklaarde Van Hauthem. “We gaan wel zien wat we zullen doen.”





16:24 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-01-05

uit: De Standaard

Weblogs verspreiden het nieuws.
Blogs kunnen een aanvulling zijn op de traditionele media
 
...
In België is de invloed van bloggers klein in vergelijking met de Verenigde Staten of zelfs Nederland. Skyblogs, de weblogdienst van de internetprovider Skynet, telt wel al ongeveer 38.000 bloggers, maar hun impact blijft beperkt. Grote opiniemakers zitten er niet tussen.
 
Of hoe ik me weer verdomd klein kan voelen in dit wereldje... Maar langs de andere kant, wát een pretentie, alsof de redacteur elke blog hoogstpersoonlijk gelezen heeft.
 
(zucht)




21:32 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Lilith Fair's Beth Orton brings a cutting edge to her emotional brand of folk


12:01 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Queeste

Deze blog is tot iets uitgegroeid dat ik helemaal niet wou. Wat nu?
Het moesten bedenkingen zijn, maar het wordt steeds emotioneler...
 
Een valse start, verderdoen? Ik moet er nog eens over nadenken...

09:44 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

04-01-05

Traag...

Het gaat heel wat beter nu, de chemie vordert langzaam maar zeker... de hoofdpijn is aanwezig maar niet alomtegenwoordig.
 
Blij dat skynet de mensen die iets voor Azië willen doen in de kijker zet. Met al die VB-blogs zag ik dat even niet zo rooskleurig in. 'De idiologie zoals de domme lotto reclame "en nu ikke" toont wordt steeds meer normaal bevonden. Ik vind dat zo erg! But who am I? En zo komt de "It's all in vain" gedachte weer naar boven.
 
Ik ben trouwens eens gaan kijken welke politieke partijen het de moeite vonden rekeningnummer 12-12 te vermelden op hun website. Het resultaat was niet bepaald verbazingwekkend.

16:57 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Koppijn

Hoofdpijn, hemeltergende, misselijkmakende, lichtgevoelige hoofdpijn. Dat ik gisteren boven de pot moest hangen kwam niet door de misselijkheid die je van een zwangerschap verwacht maar door die hoofdpijn. Ik werd halfgek, wou studeren maar ben uit ellende weer in bed gekropen.
 
Hoe dat nu zo komt weet ik niet, ben wat verkouden dus misschien last van mijn sinussen of een zwangerschapskwaaltje? En mijn gynaecoloog is op congé... In ieder geval, ik zag mijn zwangerschap totaal niet meer zitten, was boos en ambetant. Mijn vriend in paniek, wat domme woorden langs beide kanten gevallen. Schitterend, schitterend, schitterend... Maar gisterennacht wel weer alles uitgepraat.
 
Is het egoïstisch ook mijn studies belangrijk te vinden? Vriend vindt het héél belangrijk, maar met zo'n hoofdpijn kan ik niet leren en dat maakt me boos. Het domme gevoel dat ik alles alleen moet doen. Mijn lichaam is niet meer alleen van mezelf, bij alles wat je eet of doet heeft iemand wel commentaar. Is die cola light wel gezond, je groenten en fruit goed wassen, als vegetariër... zou je nu geen vlees eten? En medicatie... mag medicatie wel? Ik ben dan maar beginnen googlen en volgens de meeste dingen die ik las kon Dafalgan geen kwaad. Ben vanochtend naar de apotheek gespurt en heb een verlossende dafalgan genomen. De hoofdpijn is iets afgenomen maar is nog alomtegenwoordig aanwezig. Mijn humeur iets beter...
 
Op zulke momenten mis ik een mama aan wie ik dingen kan vragen...
 
En voor de geïnteresseerden:  het bezoek van mijn familie was leuk. Bewonderende woorden over het mooie huis in een schitterende Horta buurt. M'n lief was weer op zijn best als chefkok en mijn tante en nichtje riepen 'Ik wist het' toen ik hen vertelde dat ik zwanger ben. Naar het schijnt ziet mijn gezicht er wat anders uit en is mijn taille wat breder, hoewel ik nog niet bijgekomen ben.
 
Ik bedenk me net, het weekend was wel erg vermoeiend, laten we hopen dat ik daarom even zo'n terugslag had. Maar ah, wat kan het deugd doen om even te zagen, al is het dan virtueel.
 

11:57 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-01-05

Familie

Today is the day dat we het nieuws aan mijn familie gaan vertellen...
Beetje bang benieuwd naar hun reactie.

12:17 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-01-05

2005

Wakker geworden in een vreemd bed. Lief vond het niet verstandig om helemaal terug naar Brussel te rijden onder zijn lichte invloed en we zijn dan maar bij zijn ouders blijven slapen. Ze waren op vakantie, dus we hadden het huis voor ons alleen. Zag er als een berg tegenop, maar dat viel goed mee.
 
Nu ligt m'n lief, volledig uitgeteld, op de zetel te slapen. Zo lief dat ik me er niet kon van weerhouden er een paar foto's van te nemen. ;-)
 
Ik voel me opgewekt deze dag en dat was alweer enkele dagen (weken?) geleden. Ik hoop dat het een sterk begin van een sterk jaar wordt. De goals die ik voor mezelf heb uitgezet zijn niet mis. Slagen in mijn studies fotografie, een gezond kind op de wereld zetten en mijn rijbewijs halen.
 
Ik wens iedereen een sterk 2005 toe!

19:40 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |