10-02-05

Vakantie

De vakantie gaat veel te snel...  maar dat komt ook omdat ik de laatste dagen ook altijd een middagtukje nodig had ;-)  Maar ik voel weer wat energie stromen en dat doet ongeloofllijk deugd. De energie werd omgezet in een dagje shoppen naar nieuwe kleding, formaat zwangere vrouw, maar dat valt niks mee. Zo lélijk, zo gróót, zo totaal niet ik... HELP! Dan maar mijn favoriete winkel Cora Kemperman binnengestapt en yes, daar hingen ze... de broeken met een brede, uitrekbare band die er toch nog in slagen elegant uit te zien. Wat duurder misschien, maar ja... De volgende week maar niet naar mijn bankrekening kijken.
 
Het piekeren is nog altijd niet afgelopen, maar mijn liefde voor de fotografie blijft sterk voelbaar. Het is de manier waarop ik naar de dingen kijk, de wereld rond me. Ik probeer altijd een compositie te maken van hetgene ik zie. Dat mag vreemd klinken, maar het is best boeiend. En ik wil dat gevoel niet kwijt. Ik ga er proberen voor te gaan. Mensen geven me allerlei ideetjes of raad, maar ik ga het toch zelf moeten beslissen én doen.
 
Ik krijg ook steeds meer voeling met het leven in mijn buik. Het wordt nu ook duidelijk zichtbaar en het echo moment van verleden week zit nog altijd in mijn hoofd. Toen het 'zijn' teentjes in de mond probeerde te steken en even later tuimelde dat is... goh... zo moeilijk te omschrijven.
 
In de USA wilt een godsdienstige organisatie vrouwen van een abortus afhouden door ze te confronteren met een echografie. Ik ben overtuigd van het effect, maar of zo'n keuze daarvan moet afhangen wil ik heel erg in't midden laten. Vreemd ook dat ze wetenschap gebruiken om een religieuze overtuiging te funderen. Die twee zijn toch heel lang uitersten van elkaar(geweest). Maar enfin, zelfs de paus heeft zijn pauselijke vertrekken in het ziekenhuis...

19:42 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

microbe Fotografie is een microbe. Eens je gebeten bent, laat het je niet meer los. Hoe dan ook, of je nu beslist om ermee te stoppen of om door te zetten ... ik heb een zwaar vermoeden dat het vroeg of laat toch terug op je pad komt. Juist omwille van het feit dat je op een bepaalde manier tegen dingen aankijkt en dat ook wilt tonen aan anderen.

Verder is het leuk om te lezen hoe dat leven in je buik zich verder ontwikkelt. Ik vind het wel spannend om te volgen. :-)

Gepost door: Karel | 10-02-05

De commentaren zijn gesloten.