11-03-05

154 keer per minuut

Dat is het aantal keer dat ons ToBeken zijn/haar hartje slaat. De gynaecoloog moest even zoeken naar 't hartje en ondertussen hoorden we ToBeken shotten en een boertje! laten. En dan opeens... man man man... ik heb mijn ogen gesloten en genoten van dat levensgeluid. In april terug een echo en dan weten we misschien of het een meisje of jongen is.

Ze heeft me ook uitgelegd waar ik ons ToBeken moet voelen... En voor de eerste keer kon ik iets onderscheiden, dat bolletje daar in mijn buik is ondertussen razendsnel aan't groeien. 10 centimer erbij sinds de laatste controle een maand geleden. Het is blijkbaar goed vertoeven in mijn buik.

Vandaag ook veel, heel dom, aan Zana -mijn zwarte speelgoedpop van vroeger- moeten denken. Mijn opa leefde en werkte in Afrika en als hij op bezoek kwam van zijn reizen bracht hij altijd iets mee. Eén geschenk daarvan was Zana, genoemd naar één van zijn beste vrienden daar. Het klinkt heel dom, maar op jonge leeftijd leerde ik zo héél snel dat niet alle mensen blank waren, maar dat er ook andere kleuren waren en dat dat heel normaal was. Ik wil ook zo'n pop voor mijn kind, ik heb er zelf al spelenderwijs zo veel van geleerd...

17:36 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Dinsdag... ... gaan wij Jefke (codenaam die we ook voor onze drie eerste prutsen gebruikten) voor 't eerst zien. Elke keer weer een magisch moment!

Gepost door: Kaajee | 13-03-05

:-) Wat leuk dat je nu stilaan een beeld kan krijgen van wie er in je buikje zit. Ik ben benieuwd naar de verdere evolutie. :-)

Gepost door: Karel | 14-03-05

De commentaren zijn gesloten.