30-06-05

Tromgeroffel en trompetgeschal...

Hoe is me nog niet helemaal duidelijk maar ik ben geslaagd (en mag ik even stoefen) mét onderscheiding. Ik ben heel blij, maar nu de schoolperikelen verleden tijd zijn komt het project 'moederschap' wel verdomd dichtbij... nog 7 weken en ik sta voor het levenslange mama examen...

17:41 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

12-06-05

Brussel, mijn Brussel...

Nog 10 weken... sinds ik zwanger ben ben ik mijn stad heel anders gaan bekijken. De tweetaligheid, die me anders zo leuk leek, stak me tegen. In het ziekenhuis ben ik nog nooit in het Nederlands aangesproken en dat steekt. Als ik de telefoon op neem en de (zoals zo vaak) enqueteur begint zijn uitleg in het Frans, spreek ik tijdelijk de taal niet. Enkele dagen geleden heb ik 5 minuten aan de telefoon gehangen met een franstalige vrouw die maar thunderstruck was dat ik geen Frans wou spreken voor een marketingonderzoek. Ze vond me onbeleefd...Was ik onbeleefd? Ik weet het niet? Ik had gewoon geen zin in Frans en een marketingonderzoek. Maar zelf sprak ze wel geen Nederlands...Anyway, ik wil dat mijn kind zich thuis kan voelen in de stad... het zich niet moet verontschuldigen voor Vlaamse te zijn. Stom misschien, overgevoelig. So be it.De examens lopen, nog 2 weken te gaan... en al veel slaap in te halen...

15:51 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-06-05

zo moe... update

En of we moe zijn! But life goes on of dat zou toch moeten ;-) Alle 79 foto's voor de jury zijn in passe partout gestoken. Een aanslag op mijn pijnlijke rug, ik wist niet dat dat zo'n intensieve bezigheid was. Mijn lief heeft enorm geholpen, maar ik ben zo'n controlefreak, ik heb het liever allemaal zelf in handen. En nu probeer ik te studeren... maar de nodige slaapjes tussendoor. Maar er zijn ook goede dingen hoor, zoals de liefde voor mijn vriend die alleen maar toeneemt. Onze eerste keer naar de zwangerschapscursus. Het grappige moment toen ik naar beneden keek en mijn voeten niet meer zag. (Een vriend noemt me nu steenvast holle bolle studie gijs)

Het is vooral een vreemde gewaarwording dat je lijf niet meer kan wat je vroeger wel kon. Leren luisteren naar dat logge lijf van me valt heel moeilijk. Ook omdat ik nog zo veel wil (en moet) doen. Ik vraag me steeds vaker af hoe al die vrouwen dat doen. Hoe ze dat combineren met job en leven? And all with a smile, or so it seems...

Ik ben in een andere wereld terechtgekomen en ken er de regels nog niet... maar nog 3 weekjes en ik mag lekker uitBOllen naar de bevalling toe. Wish me good luck!

14:05 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |