03-10-05

6 weken

Ik ren van hier naar daar en verlies mezelf onderweg. De roze wolkjes heb ik nog steeds niet gevonden maar ik ben gestopt met zoeken. Ik hou van mijn dochter, maar de beschrijvingen in de boekskes, daar vind ik me nog steeds niet in terug. Het moet dan maar op mijn manier, maar enorm het gevoel te falen.

School is weer begonnen en ik hink wat achterop. Ik weet niet in welke mate ik op begrip mag rekenen en in welke mate ik dat wel wil. Ik weet niet zoveel momenteel. Wat ik wel weet is dat ons gezinnetje sinds kort uit 3 bestaat en dat dat wennen is. Dat Aenea ons kan verleiden met haar glimlachjes an dat de manier waarop ze de wereld verkent met haar lichaam kijkplezier à volenté is. Ik weet ook dat ik humeurig word als ik vermoeid ben en dat dat niet altijd even makkelijk is voor mijn vriend. Ik weet dat mijn lief 1 uit de duizend is die ik nooit meer kwijt wil.

Nu mezelf nog vinden in dit plaatje van drie. Mijn plaats vinden als moeder-studente-lief en A. die van zichzelf houdt. Nog heel veel werk aan de winkel, maar laten we het for once rustig aan doen.

10:17 Gepost door A. | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hela Dikke proficiat, ik had het zelfs nog niet door dat het al zover was. Ik kan het me goed voorstellen wat je voelt hoor, ik denk dat ik me ook zo zou voelen, kan me mijzelf moeilijk met een moedergevoel voorstellen. Heb ik het juist als ik zeg dat jullie baby niet gepland maar wel gewenst was? Ik meen me te herinneren dat ik dat hier in het begin ooit gelezen heb. Verbeter me als ik fout zit...

Maar nogmaals een dikke proficiat, en maak je geen zorgen, het loopt wel los.

Zag ik daar bij die foto's trouwens een soort van groot dik kussen met een broekje met klittenband aan bevestigd? Geweldige uitvinding! Zo wil ik er precies wel eentje voor mezelf :-D

Gepost door: liza | 03-10-05

Het is allemaal... een beetje overroepen van die roze wolk enzo, iedereen geniet van zijn kindje op zijn manier en er is geen enkele moeder, of misschien een paar uitzonderingen die kunnen zeggen dat ze echt op een 'roze wolk' gezeten hebben, het moederschap is met vallen en opstaan, er zijn heel veel mooie momenten maar er zijn ook moeilijke momenten, zeker als het kleintje eens een minder moment heeft en je als mama een beetje vermoeid en misschien een klein beetje radeloos word dan krijg je al snel het gevoel dat je 'faalt' maar niets is minder waar. Elke dag leer je meer en meer bij, elke dag leer je dat kleintje beter en beter kennen en elke dag zal je liefde voor haar dieper en dieper worden.

Gepost door: Lara | 07-10-05

De commentaren zijn gesloten.