06-09-06

De hete adem van de politiek...

Als Vlaamse in Brussel voel ik me soms een outcast. Dat is een zware stelling, maar ik kan het niet ontkennen. Een vreemdeling in de stad waar ik bijna 10 jaar woon. Jaren geleden sprak ik wat schoolfrans, lang niet genoeg om een easy conversatie te kunnen voeren in de taal. Nu, 10 jaar later, lukt dat een stuk beter, maar nog altijd niet zo vlotjes als ik zou willen. Ik heb me al heel vaak dom gevoeld in deze stad. Dit jaar krijg ik een jaartje Frans op de hogeschool en daar kijk ik enorm naar uit. Ik wil bijleren, deze taal onder de knie krijgen, want hoe meer ik achterom kijk, hoe meer ik ontdek fouten gemaakt te hebben. Is een vroegere verliefdheid op een Ierse jongen een excuus om me meer op het Engels geworpen te hebben dan het Frans? (Met die jongen is het niets geworden, btw) Ik heb spijt met alle haren op het hoofd dat ik niet meer moeite gedaan heb.

Het is eigenlijk nooit een probleem geweest tot ik zwanger werd, opeens werd ik in de Franstalige medische wereld geworpen. De prises de sang voor mijn grossesse te controleren waren nog maar het begin. Een accoucheuse in het Nederlands bleek een optie te zijn waar ik ging bevallen. Paniek!!!! Het vinden van een Nederlandstalige kinderarts was tot nu toe de moeilijkste opgave.

Maar heel de tijd denk ik, ben ik fout, dat ik Nederlandstalige verwachtingen heb in Brussel? Dat het me irriteert als ik mijn Humo en Flair koop in de krantenwinkel en in het Frans toegesproken wordt? Dat ouders me in de Nederlandstalige crèche me in het Frans begroeten? Een paar basiswoorden zijn toch niet zo moeilijk? Ik weet het niet meer en ergens geven we de strijd op. Ons idee is om binnen een jaar naar Gent te verhuizen. Terug naar een Vlaamse wereld.

Het idee van tweetaligheid in Brussel is een verwarrend gegeven, maar er zijn ook mooie dingen. Toen ik met kleine A. in de rij voor de kassa van de plaatstelijke supermarkt op mijn beurt stond te wachten zei een Franstalige vrouw tegen haar dochtertje. 'Kijk, die mensen spreken Nederlands (ze had me tegen A. horen babbelen), jij hebt toch een Vlaams liedje op school geleerd? Wil je dat niet eens zingen? En mensen, dat was een schoon moment. ;-) Mijn zware voorbereidingen om in de apotheek mijn vragen te kunnen stellen neem ik er nog maar even bij. Mijn Franstalige medische kennis groeit met de dag!

09:16 Gepost door A. in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Tja En ergens moet je Leterme dan toch gelijk geven. Het kan niet dat Franstaligen in Brussel (én dan vooral de Brusselse randgemeenten) zoveel privileges krijgen en maar geen moeite doen om een beetje Nederlands te leren.
In Brussel ben ik vaak te koppig om Frans te verstaan, ik probeer het altijd eerst in het Nederlands. Ze moeten het maar eens leren. Maar ja, ik heb dan ook nog geen kennis gemaakt met de medische kant in Brussel.

Het is niet simpel.

Gepost door: Sir Robin | 10-09-06

Leterme heeft zeker gelijk. Franstaligen zijn vaak te lui of vinden het de moeite niet om Nederlands te leren. En bekijken je dan scheef omdat jij er niet helemaal uitkomt in het Frans. En ja, dan voel ik me dom en boos. Soms denk ik echt dat het een hopeloze zaak is...

Gepost door: ake | 11-09-06

De commentaren zijn gesloten.